Προσαρμογές για αδυναμία συγκέντρωσης

Πολλά (αν και όχι όλα) παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες εκδηλώνουν αδυναμία στη συγκένρωση ή αδυναμία στη συγκέντρωση παράλληλα με υπερκινητικότητα. Τα συγκεκριμένα παιδιά αντιμετωπίζουν χρόνιο προβλημα με το εύρος της προσοχής, τον έλεγχο των παρορμήσεών τους και, ορισμένες φορές, υπερκινητικότητα. Προσέξτε να διακρίνετε αυτές τις αληθινές διαταραχές από τη συμπεριφορά παιδιών που είναι απείθαρχα για άλλους λόγους. Οι στρατηγικές που ακολουθούν έχουν αποδειχθεί χρήσιμες:

• Καθιερώστε σαφείς δραστηριότητες ρουτίνας και συζητήστε τις με το παιδί. Ξεκαθαρίστε τις προσδοκίες σας και τα αποτελέσματα.
• Σχεδιάστε δραστηριότητες ενεργητικές και εν­διαφέρουσες και όχι πληκτικές που θα χρειάζο­νται μεγάλες περιόδους σιωπηλής εργασίας από το θρανίο.
• Φροντίστε να εργάζεται το παιδί ανεξάρτητα, σε ένα περιβάλλον απαλλαγμένο από οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα τα οποία θα του αποσπούν την προσοχή (θρανίο δίπλα σε έναν κενό τοίχο και μακριά από άλλα παιδιά, για παράδειγμα).
• Τονίστε με έντονα χρώματα σημαντικές ιδέες κλειδιά στα κείμενα.
• Αναθέστε στο συγκεκριμένο παιδί μικρές εργα­σίες. Βάλτε του λιγότερες ασκήσεις. Σχεδιάστε μικρότερες υποδραστηριότητες στο πλαίσιο με­γαλύτερων διερευνήσεων ή εργασιών.
• Δώστε του έναν συνεργάτη και τονίστε και στους δύο ότι πρέπει να παραμείνουν προσηλωμένοι στη δραστηριότητα.
• Αντί να τοποθετήσετε το παιδί σε μια ομάδα εργασίας τριών ή τεσσάρων ατόμων, σχηματί­στε με ένα συνεργάτη μια ξεχωριστή ομάδα δύο ατόμων. Με τις μεγαλύτερες ομάδες απο­σπάται ευκολότερα η προσοχή και απαιτείται μεγαλύτερη υπομονή ενώ οι άλλοι μιλούν.